J.P. Deloore  is intussen zestig en blikt met enige fierheid terug over wat stilaan een schildersloopbaan kan genoemd worden.

In zijn jeugdjaren die hij hoofdzakelijk doorbracht in een dorp van mandenvlechters en steenbakkers aan de Schelde bij de historische stad Oudenaarde versierde hij steevast zijn schoolboeken, en alles wat papier was, met tekeningen van huisjes, vogels, voertuigen, enz..Prenten van Breugel, Van Dijck en impressionisten zoals Monet en Neo-impressionisten zoals Van Gogh bekeek de jonge Deloore met stijgende verwondering en stilaan rijpte in zijn brein de beslissing om ook de weg van de schilderkunst op te gaan.

Sedert de jaren zeventig schilderde J.P. Deloore landschappen uit eigen streek, waarmee hij in 1978 debuteerde in Galerij Malpertuis in Kwaremont. Sindsdien exposeerde hij op talloze plaatsen in het Vlaamse land. We noemen Horebeke, Oudenaarde, Lede, Roeselare, Brugge, Waregem, Lier,  Knokke.,enz. en Bielefeld en Hannover in Duitsland. (zie Tentoonstellingen)

In 1981 nam Deloore het besluit zich voltijds aan de schilderkunst te gaan wijden. Hij bouwde achter in zijn tuin een atelier en heroriënteerde zijn leven in de traditie van de vroegere Vlaamse schilders.

Voortaan haalt hij echter zijn inspiratie uit zonniger oorden, Zuid-Frankrijk, Spaanse eilanden, Toscane, Griekenland, en zo meer. Zodoende laten zijn nieuwste doeken paradijselijk begroeide, zonovergoten oorden zien, soms heel dicht bij de werkelijkheid geschilderd, omdat het er inderdaad zo schitterend was, soms ontsproten aan de stuwende fantasie die in zijn brein droomhoekjes en vergezichten laat groeien.In deze periode schildert Deloore in zachte pasteltinten, met een poëtische kijk op zijn onderwerpen. De bloemen, bladeren, tafeltjes en vloertegels vangen het licht op een unieke manier en krijgen zodoende een geestelijke inhoud, alsof ze willen leven en je iets te zeggen hebben over levensvreugde en geluk.

meer werk uit deze periode

 meer werk uit deze periode

 meer werk uit deze periode